Het immense strand van St. Peter-Ording vormde van 14 tot en met 19 september 2026 het decor voor het Europees Kampioenschap zeilwagenrijden in de klassen 2 en 3. Een week waarin wind, strand en getij zich niet zomaar lieten temmen, maar die uiteindelijk wel drie Belgische medailles opleverde. Ivan Ameele kroonde zich tot Europees kampioen in klasse 3, waar Egon Plovier het brons veroverde. Ook Henri Demuysere mocht als derde in klasse 2 het podium op. Als kers op de taart pakte België ook nog zilver in het landenklassement.

Wie ooit op het strand van St. Peter-Ording heeft gestaan, begrijpt meteen waarom deze plek zo tot de verbeelding spreekt bij zeilwagenpiloten. Aan de Duitse Noordzeekust ligt een enorm en uitgestrekt strand dat bij gunstige omstandigheden een prachtig parcours vormt voor de snelste zeilwagens.
Van 14 tot en met 19 september 2026 streek het internationale zeilwagenwereldje er neer voor het Europees Kampioenschap van klasse 2 en klasse 3. De organisatie was in handen van de Yacht-Club St. Peter-Ording (YCSPO). Ook België was goed vertegenwoordigd, zowel bij de piloten als binnen de internationale jury, waarin Benny Dezeure zetelde.

Een kampioenschap waarin de natuur mee beslist

Een EK zeilwagenrijden laat zich nooit volledig vooraf plannen. Wind alleen is niet voldoende. Ook de windrichting, het getij en vooral de toestand van het strand moeten meezitten.
En dat bleek in St. Peter-Ording meermaals.
De eerste dagen stonden dan ook niet alleen in het teken van de wedstrijden. De omstandigheden op het strand werden nauwlettend opgevolgd en het programma moest voortdurend worden afgestemd op wind, getij en berijdbaarheid van het parcours.
Op woensdag 16 september konden verschillende manches worden afgewerkt. De tussenstand zag er toen al bijzonder goed uit voor België.
In klasse 3 stond Ivan Ameele met zijn B21 bovenaan het klassement, terwijl ook Egon Plovier zich met een derde plaats nadrukkelijk in de strijd om de medailles mengde. In dezelfde klasse kwamen verder onder anderen Bert Christiaens, Jan Vercammen, Jan Leye, Ronny Nollet en Jeffrey Steemans voor België aan de start.
Ook in klasse 2 kleurde de top van het klassement Belgisch. Henri Demuysere stond na drie manches op de derde plaats. Lucas Demuysere, Kurt Vandenbroucke en Yannick Casteur maakten eveneens deel uit van de Belgische vertegenwoordiging.

Niet elke wedstrijddag wordt een racedag

Een dag later liet St. Peter-Ording zijn andere gezicht zien.
Op donderdag 17 september stonden de piloten klaar om opnieuw het strand op te trekken, maar uiteindelijk kon er niet worden gereden. De toestand van het strand liet niet toe om op een veilige en sportief verantwoorde manier wedstrijden te organiseren.
Dat is een van de bijzondere aspecten van het zeilwagenrijden. Alles kan klaarstaan: de piloten, de zeilwagens, de wedstrijdleiding en de vrijwilligers. Maar uiteindelijk zijn het de wind, het water en het zand die bepalen of er kan worden gekoerst.
Voor de deelnemers betekende het vooral wachten en hopen op betere omstandigheden voor de volgende wedstrijddag.

Vrijdag opnieuw actie

Op vrijdag 18 september kon er gelukkig opnieuw worden gereden.
Klasse 2 kwam in actie en ook in klasse 3 werd opnieuw gestreden voor iedere meter strand. Met het einde van het kampioenschap in zicht werd iedere manche belangrijk voor het klassement.
Zeilwagenrijden mag er voor een buitenstaander soms eenvoudig uitzien — een zeil, drie wielen en veel wind — maar op wedstrijdniveau is het bijzonder tactisch. De piloten moeten niet alleen de snelste lijn kiezen, maar voortdurend rekening houden met de wind, hardere en zachtere stukken strand, hun concurrenten en de voorrangsregels.
Zeker in klasse 3 gaat het er bijzonder snel aan toe. Deze klasse wordt dan ook weleens de Formule 1 van het zeilwagenrijden genoemd.
En net in die klasse zouden uiteindelijk twee Belgen op het Europese podium staan.

Goud voor Ivan Ameele, brons voor Egon Plovier in klasse 3

Voor Ivan Ameele werd St. Peter-Ording een kampioenschap om te onthouden.
De Belg begon sterk aan het EK en stond na de eerste wedstrijddagen al bovenaan het klassement. Ook tijdens het verdere verloop van het kampioenschap wist hij zijn uitstekende uitgangspositie te behouden.
Daarmee mag Ivan Ameele zich Europees kampioen 2026 in klasse 3 noemen.
Maar Ivan stond niet alleen op het podium. Ook Egon Plovier zette een bijzonder sterk kampioenschap neer. Zijn derde plaats leverde hem de bronzen medaille in klasse 3 op.
Zo stonden maar liefst twee Belgische piloten op het podium in een klasse waarin snelheid, techniek, ervaring en tactisch inzicht voortdurend samenkomen.

Ook brons voor Henri Demuysere

En daarmee was de Belgische medailleoogst nog niet compleet.
Ook Henri Demuysere beëindigde het kampioenschap op de derde plaats en mocht zo de bronzen medaille in klasse 2 in ontvangst nemen.
Henri behoort al jarenlang tot de internationale top van het zeilwagenrijden in klasse 2. In 2024 werd hij in het Franse Asnelles nog wereldkampioen, maar liefst 37 jaar nadat hij zijn eerste wereldtitel behaalde.
In St. Peter-Ording voegde hij opnieuw een Europese medaille toe aan zijn bijzonder rijkgevulde palmares.

Sterke resultaten in het landenklassement voor België

Naast de individuele prestaties was er nog meer reden om te vieren. De sterke resultaten van de Belgische piloten vertaalden zich ook naar het landenklassement.
België behaalde daarin de gouden medaille voor klasse 3 en zilveren medaille voor klasse 2. Dat resultaat onderstreept dat de Belgische prestatie in St. Peter-Ording verder ging dan de individuele podiumplaatsen. De Belgische ploeg zette als geheel een sterk Europees Kampioenschap neer en mocht daarvoor ook als land 2 maal het podium op.

Te veel wind voor een laatste wedstrijddag

Wie op zaterdag nog op een laatste spannende ontknoping had gehoopt, kwam bedrogen uit.
Ditmaal was er niet te weinig, maar juist te veel wind. Er werd ongeveer 15 meter per seconde gemeten en ook de toestand van het strand maakte veilig racen onmogelijk.
De beslissing viel dan ook om geen wedstrijden meer te laten plaatsvinden.
Daarmee lagen de kaarten definitief op tafel. Geen laatste kans meer om plaatsen goed te maken en geen ultieme aanval op de leiders. De resultaten van de voorafgaande wedstrijddagen bepaalden het eindklassement.

Voor België betekende dat maar liefst drie Europese medailles:
Ivan Ameele – Europees kampioen klasse 3
Egon Plovier – brons in klasse 3
Henri Demuysere – brons in klasse 2
Landenklassement:
België – goud klasse 3
België – zilver klasse 2

Een EK om trots op terug te kijken

België heeft een lange en bijzonder rijke traditie in het zeilwagenrijden. Ook tijdens dit Europees Kampioenschap zetten de Belgische piloten die traditie verder met sterke prestaties.
Met de Europese titel van Ivan Ameele, het brons van Egon Plovier in klasse 3, het brons van Henri Demuysere in klasse 2 én het zilver voor België in het landenklassement werd St. Peter-Ording een bijzonder succesvol Europees Kampioenschap voor de Belgische delegatie.
Maar het EK toonde ook nog eens wat deze sport zo bijzonder maakt. Zeilwagenrijden is niet alleen een strijd tegen concurrenten, maar evenzeer een voortdurende zoektocht naar de beste samenwerking met wind, zand en getij.
Soms krijg je een perfect strand en precies genoeg wind.
Soms staat een volledig deelnemersveld klaar zonder dat er ook maar één wedstrijd kan worden gereden.
En soms waait het zo hard dat zelfs de snelste zeilwagens beter aan de kant blijven.
Maar wanneer alles samenvalt, zijn drie wielen, een zeil en een eindeloos strand voldoende voor een bijzonder spektakel.

Proficiat aan Ivan Ameele, Egon Plovier, Henri Demuysere en de volledige Belgische delegatie met hun prestaties in St. Peter-Ording!